SQL UNIQUE

unique در دستورات SQL باعث می شود که فیلد مورد نظر در database یکتا شناخته شود.

primary key  و unique در واقع تضمین یکتا بودن فیلد مورد نظر در جدول پایگاه داده است.

در یک primary key  به طور خودکار دستور  unique  وجود دارد.

نکته:

در یک جدول پایگاه داده ای شما می توانید چندین فیلد unique داشته باشید اما فقط یک  primary key  می توانید داشته باشید.

دستور unique  در جدول زیر باعث یکتا شدن مقدار “P_Id” میشود.

MySQL:

CREATE TABLE Persons
(
P_Id int NOT NULL,
LastName varchar(255) NOT NULL,
FirstName varchar(255),
Address varchar(255),
City varchar(255),
UNIQUE (P_Id)
)

SQL Server / Oracle / MS Access:

CREATE TABLE Persons
(
P_Id int NOT NULL UNIQUE,
LastName varchar(255) NOT NULL,
FirstName varchar(255),
Address varchar(255),
City varchar(255)
)

برای نام گذاری یک محدودیت UNIQUE و یا برای معین کردن UNIQUE های موجود در یک جدول می توان از دستور زیر استفاده نمود.

MySQL / SQL Server / Oracle / MS Access:

CREATE TABLE Persons
(
P_Id int NOT NULL,
LastName varchar(255) NOT NULL,
FirstName varchar(255),
Address varchar(255),
City varchar(255),
CONSTRAINT uc_PersonID UNIQUE (P_Id,LastName)
)

ترکیب دستور های ALTER TABLE و UNIQUE یعنی UNIQUE کردن یک مقدار برای جدول ساخته شده.

MySQL / SQL Server / Oracle / MS Access:

ALTER TABLE Persons
ADD UNIQUE (P_Id)

DROP کردن فیلد UNIQE :

MySQL:

ALTER TABLE Persons
DROP INDEX uc_PersonID

SQL Server / Oracle / MS Access:

ALTER TABLE Persons
DROP CONSTRAINT uc_PersonID

مترجم: علیرضا مسگری

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *